Titull: Zanati i dritës
Kush do të zinte udhën e tyre, Nëse ju nuk do të ishit aty? Kush do të na hapte derën e dritës, Dhe do të na mësonte emrin e së vërtetës?
Shtatë Marsi nuk është thjesht një datë, Është mirënjohje për atë që bëni, Me durim sa detet e thella, Në zemrat tona farën mbjellni.
Mjeshtër i diturisë, udhërrëfyes i jetës, Ju na dhatë krahë të fluturojmë, Nga bankat e shkollës drejt ëndrrave tona, Ju mësuat si njeri të rrojmë.
Nënë e dytë, baba i dytë, Kështu ju quajmë me plot gojë, Urime për jetë, shëndet e lumturi, Se zanati juaj është i shenjtë, jo i thjeshtë.
Atëherë kur na trembte zhurma e ziles, Dhe detyrat na dukeshin male pa majë, Ti na thoje: "Një ditë do të më kujtoni me lot në sy, Se koha ikën si ujë në përrua të thatë."
Dhe sa e drejtë kishe, o mik i rinisë, Tani që kemi borxhe, fëmijë dhe merak, Kujtojmë se sa e lehtë ishte jeta atëherë, Kur ti më mbaje dorën për të shkruar "Shqipëri".
Sot nuk gaboj më në rasat e gjuhës, Por gaboj që nuk të thashë "të dua" më shpesh, Gëzuar 7 Marsin, udhërrëfyesi im i heshtur, Ti je motori që s’u prish kurrë në rrugëtim.
Titulli: Guri i parë
Shtatë marsi, ditë vere, Në zemër na hynë si dritë, Ju uronim gëzim e shpresë, O mësues, o ju bini thëmi!
Me durim na mësoni gërmat, Na hapni rrugë të diturisë, Jeni si dritë në errësirë, Na jepni krahë të bukurisë.
Ju jeni ai guri i parë, Që shtyn përpara te dijet, Shëndet e gëzim ju urojmë, Në këtë ditë të madhe sot.
Titulli: Lulet e pranverës
Këtu jemi të gjithë bashkë, Si lule të bukura, Me këngë e me duarrokitje, Të lumtura e të sigurta.
Mësuesja na buzëqesh, Na mëson e na dashuron, Shtatë marsi është festa, Që ne me shpirt e kërcejmë.
Mëso mësues, na duro, Se ne jemi pak të vegjël, Po të duam nga zemra, Jeni diell, jeni engjëll!