Kwentong Kalibugan Ni Ninong Exclusive -

Sa gitna ng silid, natagpuan nila ang sarili nilang katawan na nagsasama. Ang mga kamay ni Mang Tonyo ay nag‑lakbay sa kurba ng balakang ni Althea, habang ang mga paa niya’y sumasandal sa kahoy na sahig, naghahawak ng balanse. Ang pag‑dikit ng kanilang mga balat ay nag‑hatid ng mga alon ng ligaya, na tila alon ng dagat na bumabayo sa baybayin.

Sa pag‑ikot ng sandali, naramdaman ni Althea ang pag‑pilit ng mga tibok ng puso ni Mang Tonyo—isang ritmo na nag‑parinig ng pangako at pag‑asa. Ang mga halik ay naging mas mapusok, ang mga haplos ay nag‑sama sa isang nag‑iisang pag‑hinga. kwentong kalibugan ni ninong exclusive

Nang makarating sila sa bahay, dinala ni Mang Tonyo si Althea sa isang sulok na madalang lamang napupuntahan. Sa likod ng isang mabigat na kahoy na aparador, may isang maliit na pintuan—isang lihim na silid na karaniwang ginagamit para sa “paghahanda ng pagkain at mga pang‑kakampi”. Ngunit sa gabing iyon, ito’y naging entablado ng isang kakaibang pagtatanghal. Sa gitna ng silid, natagpuan nila ang sarili

“Dito tayo mag‑kwentuhan,” sabi ni Mang Tonyo, sabay humawak sa kamay ni Althea at dahan‑dahang tinulak ang pintuan. Ang loob ng silid ay may malambot na ilaw ng lampara, na nagpapakita ng mga aninong naglalaro sa mga dingding. Nang makarating sila sa bahay, dinala ni Mang

Sa pag-ikot ng rolyo ng jeep, napansin ni Althea si Mang Tonyo na nakaupo sa dulo, naka‑headlamp ang kanyang balikat at may dalang payong na bahagyang napunit. Ang ulan ay bumabagsak nang marahan, kumakaway sa mga bintana ng lumang bahay na kanilang pinuntahan para sa “bayanihan” na pagtutulungan.

“Althea, pumunta ka dito, may kailangan akong ipakita sa’yo,” bulong ni Mang Tonyo, habang inilalagay ang payong sa tabi ng kanyang balikat. Ang kanyang mga mata, mapusok at mapagmasid, ay tumitig nang direkta sa kanya.